വർണ കടലാസ്സുകളിൽ പൊതിഞ്ഞ എന്റെ ഹൃദയത്തെ
തുലാസിൽ തൂക്കിനോക്കി പൊൻതൂക്കം പോലും തൂങ്ങിയില്ല
പിന്നെ നെരിപ്പോടിലിട്ടൂതി
ചൂടേറ്റു പക്ഷെ ഉരുകിയില്ല...
അന്നുമിന്നും തീച്ചൂളയെ തണുപ്പിച്ച ഹൃദയം
ഇത്തിരി പൊൻ തരിയുമായി
നീ പോയിട്ട്
ഇന്നേക്കൊരാണ്ടുതികഞ്ഞു... !!
_പ്രശോഭ്_
ഇന്ന് പെയ്ത മഴ മഴയായിരുന്നില്ല
ഇറയിലെ ഈർക്കിലിൻ മുത്തുകൾ കോർതില്ല
മുറ്റത്തെ പുഴയിൽ തോണിയും കണ്ടില്ല
. പേക്കാച്ചി തവളകൾ ആർത്തു വിളിച്ചില്ല
വിളക്ക്കെടുത്തുവാൻ പാറ്റയും വന്നില്ല..
....
കൂരനനച്ച-
മണ്ണിനെ കാണാത്ത
മണമേതും ഇല്ലാത്ത
ആരുമറിയാതെ പോയിമറഞ്ഞ വെള്ളത്തുള്ളികൾ
പ്രശോഭ് കാക്കൂർ
പ്രണയമേ നിന്നെ തിരഞ്ഞുഞാൻ ...
സ്കൂളിന്റെ മുറ്റത്തും- പടിക്കരികിലും മാവിൻ ചുവട്ടിലും പിന്നെ ഓരോ വാക്കിലും നോക്കിലും ..
പേരിന്റെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങൾ വരച്ചൊരാ നിറ ചോക്കിൻ ചിത്രങ്ങളിലും...
കണ്ടില്ല...
കാണുവാൻ കൊതിച്ചതെല്ലാം
ഭാവ ഗായകർ പാടിയ ഗാനതിനീണത്തിൽ മാത്രമായിഴചേർന്നിരിക്കുന്നു...
പകലുറക്കം എത്ര മനോഹരം
കോലംകെട്ടിയാട്ടം പേകൂത്
ഒളിഞ്ഞു ചിരിച്ചു..
ലാഭങ്ങൾ മാത്രം
പിറകോലൊരു തൊഴി
ഞെട്ടി ചാടി ഉണർന്നു
എല്ലാരും കണ്ടോ ആ സ്വപ്നങ്ങൾ
മനസു മന്ത്രിച്ചു.. കെട്ടി മൂടിക്കൊ വെളിച്ചംകടക്കാതെ...
നല്ലസമയം ആരുമറിഞ്ഞില്ല
ഉലകത്തെ കരിന്തുണിയിൽ പൊതിഞ് കോണകത്തിൽ ബന്ധിച്ചു
ഒട്ടകൾ കരിവാരി പൂശി കഴുതച്ചാണകം മെഴുകി
എല്ലാമൊടുങ്ങി, മണ്ടന്മാർ...
കഞ്ഞിക്ക് കത്തിക്കാൻ എങ്ങാണ്ടൊരുത്തൻ തീപ്പൊരി ഊതി
ആളിപടർന്നു മൂടല് കത്തി
വെള്ളമൊഴിക്കണം തീയണക്കാൻ
കലങ്ങി ഒലിച്ചു കരി
കൈയിലും മുഖത്തും
ഖദർ ഷർട്ടിലും മുണ്ടിലും.
വെളിച്ചം പടർന്നു
നേതാവും വാലും തലമറച്ചു
മുറവിളി ആക്രോശം !
കരിയായ കാലും
കണ്ണടയും വെച്ചോടി പിറകിൽ കാലൊച്ച
കരിങ്കാലികളത്രെ ...
പ്രശോഭ് കാക്കൂർ
ഒരുപാടു പിന്നിട്ടു വഴികൾ
വീണ്ടുമീ പാടവരമ്പിലൂടിന്നുഞാൻ.
ആനന്ദമില്ല കണ്ണുനീരില്ല ലോല ഭാവമില്ലെല്ലാം ഉരുകി തണുത്തുറച്ചുപോയ്
മറന്നുപോയകലങ്ങളിൽ
മൂക-തപം ചെയ്ത കൊറ്റിയെ….. കണ്ടിരുന്നോ നീ തുമ്പപ്പൂപോലൊരെൻ കളി കൂട്ടു കാരിയെ,
കൊലുസിന്റെ ചിരിയും ഞങ്ങളും
ഒരുപിടി പൂക്കളും പണ്ടെത്രനാൾ
ഈ വഴി പോയെന്നറിയുമോ …
ആമ്പൽ പറിക്കുവാൻ പോകുന്ന വഴികളിൽ ചതുപ്പുണ്ട്, പാമ്പുണ്ട്, നീർ-നായകൾ, കുറുനരി- നീരാളികളെന്നു ഞാൻ
പറഞ്ഞിരുന്നെപ്പോളും
കയ്ക്കുന്ന ചെറു പേരക്ക കാട്ടി നീ മധുരമാണെന്നു പറഞ്ഞതും
മുത്തശ്ശി നട്ട പയർമണിക്കായ് വന്ന തത്തയേ നോക്കിയിരുന്നതും
മാനത്തു കണ്ണിയെ കുപ്പിയിലാക്കുവാൻ
പുത്തൻ കുടയെ ചീനവലയാക്കി
പിന്നെയെൻ കാലിൽ പടർന്നൊരു ചൂരലിൻ വേദന കണ്ടു നീ
കളിയാക്കി ചിരിച്ചതും
പടിക്കലെ ചുമരിലെ പായലിലെഴുതിയ വാക്കുകൾ,ചിത്രങ്ങളത്രയും ഇന്നുമവിടെ മായാതിരിക്കുന്നു
കാറ്റത്തു വീണൊരു പനങ്കിളി കുഞ്ഞിന്
തീറ്റ കൊടുത്ത അമ്മക്കിളി ….
എന്തേ പാറി അകന്നു
ചിറകു മുളക്കാത്ത കുഞ്ഞിനും മുൻപേ നീ
അന്നൊരു കർക്കിടകത്തിലിരുൾ വീണ നേരത്തു
പേയിളകിയ പട്ടികൾ, രാക്ഷസ-കോലങ്ങൾ... അലറി കരഞ്ഞിട്ടും കടിച്ചു കുടഞ്ഞു
വെറും മാംസ പിണ്ഡ മായിരുന്നോ നീ…
രോഷാഗ്നിയാളി
താങ്ങുവാനാവാതെ തളർന്നുപോയി
ചാരവുമായൊരു മൺകുടം പുഴയിലാണ്ടുപോയ്
നരകാന്ധകാരത്തിലെ കൂട്ടരേ നീചരെ
അവളും നിന്റെ
'അമ്മയെ പോലെ യല്ലായിയുന്നുവോ
നിന്റെ മനസ്സിലെ സത്വത്തെ വെട്ടി അരിഞ്ഞു
ഹോമിച്ചു കളയാതെ
ഇല്ല ഈ ഭൂമിയിൽ ഒരിത്തിരി മണ്ണ് ഞാൻ…
ശരികേ നീയെന്റെ കൂടെപ്പിറപ്പാണ് വറ്റാത്ത സ്നേഹമാണിഷ്ടമാണെന്റെ കണ്ണുനീർമുത്താണ്
മുൻപേ നടക്കണം പടവാളു കരുതണം
ശബ്ദമുയർത്തണം ധീരമായ് മുന്നോട്ട്…
സ്നേഹത്തിൻ ദീപ്ത സ്മരണയിൽ
ഞാനിവിടെ ഏകനായ്
ഉണർത്തു-പാട്ടുകൾ പാടുന്നു ….
-പ്രശോഭ് കാക്കൂർ
പുഴയെ നിറംചേർത്തു പിഴിഞ്ഞ്
പൊട്ടാത്ത കുപ്പിയിലേക്കൊഴുക്കി ...
നിറമില്ലാത്തകുപ്പികൾ
നിളയുടെ
മരണവീട്ടിൽ..
-പ്രശോഭ് കാക്കൂർ
